Türk folklorunda halk çalgıları, halk müziği ve halk oyunlarının ayrılmaz bir parçasıdır. Geleneksel halk çalgıları; yerel imkânlar ve el işçiliğiyle üretilen, yöresel özellikler taşıyan ve kültürel mirası yansıtan enstrümanlar arasında yer alır. Yapım biçimleri, kullanılan malzemeler ve ses özellikleri bakımından yöreden yöreye farklılık gösterebilir.

Zurna, üflemeli halk çalgılarının önde gelen örneklerinden biridir. Geleneksel olarak kalın zerdali ağacından yapılır ve özellikle davul eşliğinde çalınır. Güçlü ve açık sesiyle törenlerde, kutlamalarda, halk oyunlarında ve çeşitli geleneksel etkinliklerde önemli bir yere sahiptir. Zurnanın kökeni Orta Asya’ya uzanan bir geçmişle ilişkilendirilir. Yüzyıllardır farklı toplulukların müzik kültürlerinde kullanılan bu çalgı, zaman içinde yöresel yapım teknikleri ve icra biçimleriyle çeşitlenmiştir.

Geleneksel zurna genel olarak üç ana bölümden oluşur:

• Baş kısım
• Ağız kısmı
• Orta kısım

Bu bölümler, çalgının yapısının oluşmasında ve sesin üretilmesinde farklı işlevler üstlenir. Yapımda kullanılan ahşabın niteliği ve işçilik, zurnanın ses karakterini etkileyen unsurlar arasındadır.

Gaziantep’te geleneksel zurna yapımında farklı boyut ve ses özelliklerine sahip çeşitler üretilmektedir. Bunlar arasında tüm kaba zurna, orta kaba zurna ve cura zurna yer alır. Bu çeşitlilik, yöredeki müzik geleneğinin ve halk oyunlarının farklı ihtiyaçlarına cevap verir.

Zurna yapımcılığı, yalnızca bir müzik aleti üretme işi değil; ustalık, deneyim ve yöresel müzik bilgisini bir araya getiren geleneksel bir zanaattır. Gaziantep’te bu el sanatının sürdürülmesi, halk müziğinin ve yerel kültürel mirasın gelecek kuşaklara aktarılması bakımından önem taşımaktadır.